قانون جدید بازنشستگی چه تغییری ایجاد کرده است؟ ماده ۲۹ قانون برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت با هدف کاهش ناترازی صندوق‌های بازنشستگی و تقویت توان مالی آنها، نحوه محاسبه سنوات الزامی بیمه‌پردازی برای بازنشستگی را تغییر داده است. بر اساس این حکم، میزان افزایش سنوات به سابقه بیمه‌پردازی فرد بستگی دارد: بیش از ۲۸ سال سابقه: افزایش سنوات ندارد. ۲۵ تا ۲۸ سال سابقه: به ازای هر سال، ۲ ماه افزایش. ۲۰ تا ۲۵ سال سابقه: به ازای هر سال، ۳ ماه افزایش. ۱۵ تا ۲۰ سال سابقه: به ازای هر سال، ۴ ماه افزایش. کمتر از ۱۵ سال سابقه: طبق آیین‌نامه، ۵ سال به سنوات الزامی اضافه می‌شود. افزایش سنوات تا چه سنی ادامه دارد؟ مطابق آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۹، اجرای افزایش سنوات الزامی بازنشستگی به نحوی است که سن بیمه‌پرداز در زمان بازنشستگی برای مردان بیش از ۶۲ سال و برای زنان بیش از ۵۵ سال نباشد. همچنین حداکثر سنوات الزامی بیمه‌پردازی، با لحاظ مقررات ماده ۲۹، برای مردان ۳۵ سال و برای زنان ۳۰ سال تعیین شده است. چه گروه‌هایی شرایط متفاوتی دارند؟ در اجرای مقررات ماده ۲۹ و آیین‌نامه مربوط، وضعیت گروه‌هایی مانند ایثارگران، معلولان و شاغلان مشاغل سخت و زیان‌آور باید با توجه به قوانین خاص حاکم بر آنها بررسی شود و نمی‌توان مقررات افزایش سنوات را بدون توجه به قوانین خاص این گروه‌ها اعمال کرد. بنابراین، برای تعیین دقیق زمان بازنشستگی یک فرد، صرفاً دانستن سن یا سابقه خدمت کافی نیست و باید تاریخ سابقه، صندوق بازنشستگی، نوع خدمت و مقررات خاص احتمالی نیز بررسی شود. نکته مهم: مقررات بازنشستگی برای هر فرد می‌تواند با توجه به وضعیت استخدامی و صندوق بیمه‌ای متفاوت باشد؛ بنابراین پیش از تصمیم‌گیری درباره زمان بازنشستگی، بررسی سابقه و مقررات حاکم بر وضعیت شخص ضروری است. عطاءالله زارع امانت | وکیل پایه یک دادگستری @vakil.atazare