ماده ۱۴۱

مراد از احیای زمین آنست که اراضی موات و مباحه را به‌وسیله عملیاتی که در عرف آباد کردن محسوب است از قبیل زراعت، درخت‌کاری، بنا ساختن و غیره قابل استفاده نمایند.